Reisblog verkiezing 2015
Hoi allemaal,
DIt keer even een kort ander berichtje, ik doe namelijk mee aan een reisblog verkiezing. Met deze verkiezing kan ik met mijn blog een GoPro HERO4 Silver winnen. Dit klinkt helemaal super natuurlijk, dan kan ik de volgende keer ook foto's van onder de waterval laten zien of foto's van de koraal en de vissen tijdens het snorkelen.
Deze wedstrijd wordt georganiseerd door wereldwijzer. Door op hun website een stukje te schrijven over mijn blog (waarom ik mijn blog schrijf) en de leukste reisfoto's te plaatsen maak ik al kans. Wat er nu precies gebuurd is voor mij ook allemaal nieuw, maar dit zal er gebeuren: ''Vanaf 1 oktober 2015 zal de jury uit alle inzendingen 10 finalisten selecteren. Vanaf 5 oktober kan er door reizigers gestemd worden op de finalisten. Op zaterdag 31 oktober wordt de stemronde beëindigd. En dan wachten op het moment sûpreme...''
Mij inzending kunnen jullie ook volgen, deze kun je vinden op http://www.wereldwijzer.nl/showthread.php?t=191882&p=1105278#post1105278. Mocht ik een van de gelukkige finalisten zijn, is het wachten op genoeg stemmen, maar dat zullen we allemaal wel zien.
X Mandy
Een korte update voor mijn vakantie
Hoi Allemaal,
Het is alweer vrijdagmorgen en morgen vertrekken we voor vijf dagen naar Exmouth, wat een geluksvogel ben ik toch eigenlijk ook. Maar eerst deze week, het was een super week. Zondag na mijn blog heb ik even met mama geskypt tot vijf uur, toen heb ik de meisjes opgehaald. Terwijl zij gingen douchen en opruimen moest ik ondertussen ook beginnen met koken, het was hutspot avond. Omdat Annie het al één keer eerder had gemaakt wist ze dat Caitlin het wel zou willen eten, Mikayla daarentegen zou moeilijk gaan doen (Mikayla is een moeilijke eter). Dus nadat de stampot eigenlijk klaar was hebben we het met de staafmixer tot een oranjepuree gemaakt voordat de bacon erbij in kon. Toch heeft het niet echt geholpen, caitlin en Annie vonden het heerlijk en bleven eten. Mikayla had alleen wel veel moeite met het nemen van één hap. Dit moest alleen wel voordat ze haar worstje mocht opeten, dus ze heeft het gegeten (met een dicht geknepen neus!). De rest van ons heeft hier vooral veel om gelachen.
Maandag en dinsdag waren vrij rustige dagen. Ontbijten met de meisjes, lunchboxen klaarmaken, tandpoetsen, haren doen, schoenen aan en naar school. Daarna heb ik de tijd voor mezelf waarbij ik meestal, of even ga zwemmen of even ga wandelen met Pluto. Wat puzzel of borduur. En maandag heb ik maar even kamer schoongemaakt en lakens gewassen (moest ook maar eens even gebeuren). Na schooltijd milkshakes en koekjes, huiswerk en lekker spelen. Annie had zich alleen dinsdagmorgen voor het eerst verslapen. Alleen dinsdagavond was wel heel bijzonder, voor mij. Rond negen uur stuurde Suzanne me een dringend Whatsappje, of ik niet op skype kon komen, het ging over het misschien naar Paraburdoo komen. Dus ik snel op skype, mama en Suzanne hadden een goedkopere vlucht naar Australië gevonden voor in de meivakantie volgend jaar. Ze wilden even zeker weten dat ik dan nog in Australië zou zitten en of ik het leuk zou vinden als ze komen, ze konden hier namelijk geen optie op zetten. Natuurlijk zou ik het leuk vinden als ze komen, dus mama heeft de knoop doorgehakt en de vlucht geboekt. Over zeven maandjes zullen ze hier dus zijn en kunnen we elkaar naar ongeveer 8 maandjes weer live zien!!!
Woensdag was mijn wandeldag. Ik had zaterdag maar twee melk gekocht dus we hadden er nog een nodig, ik moest dus nog even naar het benzinestation. Dit is eigenlijk maar een wandeling van ongeveer 15 minuten, alleen met 36 graden 's morgens is dit toch een behoorlijke wandeling. Toen ik alleen na driekwartier weer terug was kwam ik erachter dat ik ook ijsjes had moeten halen bij de supermarkt (maar een klein beetje vergeetachtig). Maar ik heb eerst maar even gelunched en daarna er toch maar voor gekozen om de auto te nemen, het was toch net iets te warm geworden om nog een keer te wandelen. Ik ben toen meteen langs de milkbar gegaan, het was namelijk uitbetaaldag. Ik moet eerlijk bekennen dat ik dit niet heel erg vond, het loon licht hier namelijk nogal wat hoger, ik verdien meer dan het dubbele dan wat ik in Nederland verdiende. Voor negen uurtjes werken heb ik 157,50 dollar gekregen (dit is bijna 100 euro).
Gisteren was een heel drukke dag. Morgen gaan we op vakantie en ik moest nog even een beetje was doen. Dit hield in dat er ook nog handwas moest worden gedaan, hier was ik dus wel even mee bezig (ik hoef alleen mij eigen was te doen, Annie doet de was van de meisjes, behalve het soms was van de lijn halen en vouwen). Na school was het weer tijd voor milkshakes en huiswerk en dansles. De dansles was een keer niet door gegaan en dat werd dus ingehaald. Dit betekende dat Mikayla weer van vier tot half vijf moest dansen en Caitlin van kwart over vijf tot zes. Helaas liepen de danslessen wat uit. Dus we waren een kwartier later thuis na Mikayla haar dansles dan normaal en Mikayla moest nog wat huiswerk doen en Caitlin moest nog omkleden voor dansles. Met Mikayla nog niet helemaal klaar met huiswerk moesten we toch Caitlin wegbrengen. Maar ook de les voor die van Caitlin liep uit, dus Mikayla had een half uur om te douchen en haar haar te doen voor we Caitlin moesten ophalen., we waren precies op tijd klaar. Helaas liep ook Caitlins les weer wat uit. Dit betekende veel gehaast. Caitlin moest gedouched hebben voor Annie thuis kwam, die moet dan onder de douche.Mikayla moest nog drie vragen huiswerk maken en ik moest nog even koken, wat een geluk dat Annie al had gemeld dat ze wat later zou zijn. Zo waren we toch allemaal helemaal op tijd klaar. Annie kwam uit de douche en we konden zou aan tafel. Dit keer viel mijn eten toch iets meer in de smaak dan de hutspot bij Mikayla. Ik had wraps met gehakt, tomatensaus en uitjes gemaakt en daarnaast wat maïs,sla, tomaten en paprika. De meisjes waren helemaal enthousiast voor het maken van hun eigen wrap en het zelf mogen bepalen wat je erop doet. De meisjes hebben dan ook het meest gegeten, Caitlin alleen het gehakt mengsel, Mikayla durfde wat meer aan door ook wat sla te nemen. Mikayla wilde graag dat ik dit altijd maakte als ik kook, ik weet niet of dat helemaal gaat gebeuren, maar ik zou het zeker nog eens maken. Annie was vooral heel trots op Mikayla, ze had wat nieuws geprobeerd en ze vond het nog lekker ook.
Vanmorgen mocht ik weer uitslapen, Annie was vrij, maar na een weer om half zeven wakker worden, werd ik ook vandaag weer om half zeven wakker, maar ik had nu wel even de tijd om lekker even wat te lezen. Om half acht dacht ik dat ik maar eens moest opstaan, tandenpoetsen en douchen. Maar na het tandenpoetsen moest ik een Mikayla's haar doen voor ik kon douchen. Ze kwam naar mij toe of ik niet alsjeblieft haar haar kon doen, dan kun je geen nee zeggen. Ze was in een goede bui en bleef kletsen en ze vroeg zich toch af waarom ik vandaag had uitgeslapen, Annie lachte zich rot en probeerde Mikayla uitteleggen dat ik vrij was, toch snapte ze het niet helemaal. (Annie lachte vooral omdat de vorige Au Pair, Annie, altijd tot elf uur in bed lag als ze vrij was en Mikayla had dit nooit opgevallen blijkbaar.) Daarna ben ik snel gaan douchen waarna Annie heerlijk een kop thee had gemaakt en de meisjes naar school gingen. Nu zit ik heerlijk in het zonnetje druk bezig met mijn blog. Uncle Berry is net binnengekomen om koffie te drinken, dus dat gaan we eerst doen en daarna zal ik beginnen met het pakken van mijn koffer, want om vijf uur moet ik beginnen met werken bij de milkbar.
Dit keer een iets minder lang verhaal en de volgende keer zal ik schrijven over Exmouth (zo als Annie zegt: My holiday, holiday).
X'jes Mandy
Ruim drie weken Australië
Hallo allemaal,
Ik heb al een tijdje niets meer van me laten horen, maar geen zorgen. Ik ben nu ruim drie weken weg en er is zoveel veranderd en ik krijg het alsmaar drukker. Bij mijn laatste blog was het nog mijn eerste 'werkweek' en elke dag gaat het me wat beter af. Vorige week woensdag heb ik voor het eerst wat koekjes mogen maken , chocolat chip cookies en gelukkig smaakte ze goed, dus mag ik nog wat vaker bakken. Daarnaast was er woensdag een openhuis op de school van de meisjes en omdat Annie moest werken hadden we afgesproken dat we 's avonds kwamen als Annie terug kwam, alleen was de school ook open tussen twee en drie. Dus om drie uur werd ik vanbuiten geroepen of ik niet alsjeblieft ook nu al even wou komen, dus heb ik dat even gedaan, de meisjes waren zo enthousiast om alles te laten zien. En zodra Annie thuis kwam zijn we daarna met z'n vieren naar de school gegaan en hebben nog even rondgekeken.
Donderdag was dan alweer de laatste dag. Na het normale ochtendritueel ben ik naar het postkantoor gegaan, er waren twee pakketjes bezorgt. Het was een super lief pakketje van mama. En ik kon me niet voorstellen maar wat is het leuk om stroopwafels en hagelslag te zien al na twee weken. Mama was ook bang dat ik me ging vervelenn dus er zat nog wat leuks om te lezen en om te borduren bij, super lief. Het andere pakket van Annie had drie handdoeken in het. Eén daarvan was voor mij een mooie handdoek met mijn naam erop. En na het milkshake en huiswerk ritueel kwam er nog gezellig een logé, Jack. En met de meisjes en Jack aan het spelen in de woonkamer mocht ik een operatie op een beer uitvoeren, zijn oog was helaas voor de tweede keer gebroken. Daarna was het dan ook mijn buurt om voor het eerst te koken, gebakken aardappelen, sla en samen met Caitlin had ik kipschnitsels gemaakt. Vooral de schnitsels vielen in de smaak bij Mikayla, ze bleef eten. Toen zat mijn eerste 'werkweek er alweer op.
Vrijdag was een heerlijk relaxed dagje en heel gezellig met Annie die thuis was. 's Middags naar schooltijd kwam dan ook een hele leuke verrassing, een vakantie die werd geboekt. Zaterdag 26 september gaan we voor vier nachtjes naar Exmouth, de kust. Nog een weekje dus voor ik heerlijk kan gaan snorkelen en vissen. Daarna moesten de meisjes ombeurten naar dansles en toen hadden wij onze chips en nugets dag. Dus met patat en snacks op schoot hebben wij Frozen gekeken, dit omdat Annie het niet kon geloven dat ik deze film nog nooit had gezien. Zo hebben we de dag heerlijk afgeslopen.
Zaterdag begon als een heel gewone, rustige dag, maar dit veranderde nadat Annie Caitlin naar bijles bracht. Vol enthousiasme kwam ze terug, ze had een baantje voor me. Dit was dan geen baantje als babysitter, maar een baantje bij de milkbar (een soort snackbar en luchroom in een). Dus toen Caitlin moest worden opgehaald ben ik meegegaan om langs te gaan bij de milkbar. Ik had gelukkig al kennisgemaakt met de eigenaars, dus met Annie naast mij was het baantje zo geregeld, ik had de goedkeuring van Annie om op vrije dagen 's avonds te gaan werken en als ik het leuk vind en eenmaal gewend ben ook op de dagen dat ik als au pair werk onder schooltijd. Ik was meteen aangenomen en kon de volgende dag al beginnen als het aan Francis (de eigenaar) lag, maar wij gingen naar Karijini (dit was geen probleem voor hem ik gaf gewoon aan wanneer ik wilde en als hij mij dan kan gebruiken mag ik komen werken). 's Avonds hadden we nog gezellig een BBQ bij ons thuis, waarbij een heel lief gezin langs kwam met drie kinderen (ook een tweeling). We hebben met z'n allen lekker in het zwembad gezommen, voornamelijk snel erin en eruit maar het was wel leuk. Daarna heerlijk gegeten en ik heb heel gezellig met de moeder gepraat. Zij is een psycholoog en vond het heel leuk dat ik volgend jaar pedagogische wetenschappen ga studeren. Ook had ze van Annie gehoord dat ik een cursus wilde gaan doen en nadat ze wist wat ik wilde studeren wilde ze me helpen met het vinden van de perfecte cursus, ze wist nog wel iemand die veel wist over alle cursussen die ik online kan volgen bij een universiteit en ze wilde wel wat rondvragen voor mij.
Zondag was echt een geweldige dag, wij gingen met z'n allen naar het natuurpark in de buurt, Karijini! Het park ligt vlakbij Tom Price, de ingang van het park is dan ook nog niet heel ver rijden, maar voor je dan bij het informatiepark bent (hier wilde Annie mij de eerste keer graag mee naartoe nemen) moet je 40 kilometer verder rijden. Bij dit informatiepark is er veel te lezen met verschillende foto's, over het onstaan van het park (eerst was het binnenland van Australië een zee), over de dieren die in het park zijn te vinden en over de aboriginals rond het park. Daarna hebben we nog lekker even in het winkeltje rondgekeken en zijn we naar buiten gegaan om nog foto's te nemen en daarna konden we dan echt een klein deel van het park verkennen. Wij gingen naar Fortescue Falls dit was een heel makkelijke afdalen, voor verschillende stukken was er namelijk een trap gemaakt. Al snel was er een heel mooie waterfal te zien die over een trap van rotsen liep en uitkwam in een heel mooi meer. Hier konden we later de dag wel gaan zwemmen, maar we zouden eerst doorlopen naar Fern Pool. Het leek tijdens deze korte wandeling alsof je door het regenwoud liep, en dat in vergelijking met de half woestijn in de rest van dit gebied. Aangekomen bij Fern Pool was het alsof ik in een film was. De waterval en het meer met daaromheen rotsen en grote bomen, geweldig! Maar goed, toen moesten we ook nog even gaan zwemmen natuurlijk, dus tassen neerleggen, handdoeken eruit en het water in. Eerst waren wij alle vier nogal voorzichtig en wisten niet goed of we het water wel in durfde, dus zaten we op een rijtje met onze voeten in het water en de vissen eromheen zwemmend. Toch vonden we dat we het water gewoon in moesten, dus zijn we er maar gewoon in gezwommen, en het was niet eens heel koud. Met z'n allen zijn wij toen naar de watervallen gezwommen en we konden eronder door om even te gaan zitten op de rotsen achter de waterval en even genieten van het uitzicht. Weer uit het water hebben we ons even laten opdrogen in de zon met onze voeten in het water, om daarna onze kleren aan te trekken en weer terug te lopen naar Fortescue Falls. Hier hebben we zittend op de rotsen in de zon lekker gelunched. Annie had zaterdag een kip gegrilled, dus een heerlijke kip sandwich, overgebleven pannekoeken van de dag ervoor en wat meloen, heerlijk. Na even te hebben gezond zijn we ook hier het water in gegaan en hebben weer naar de waterval gezwommen. Daarna zijn we de andere kant opgelopen, de waterval volgend, klimmend over de rotsen en via rotsen over het water lopend. En al dat tussen twee kliffen in, een echt sprookje. We hebben een flink eind gelopen tot de meisjes geen zin meer hadden en toen zijn we weer terug gelopen en hebben nog even heerlijk afgekoeld in het heerlijke water van Fortescue Falls. Daarna zijn we weer naar huis gegaan, maar niet voordat we nog even lang een ander meer zijn gereden, Circular Pool, maar hier zijn we niet naar beneden gelopen. En niet te vergeten we zijn nog even terug naar het informatiecentrum gereden om een ijsje te gaan eten.
Maandag was weer een vrij rustige dag, 's ochtends moesten we even naar het postkantoor om mijn WWCC formulier in te sturen (het pasje dat ik aan heb gevraagd heb ik nodig om met kinderen te kunnen werken). Verder werd Annie die ochtend gebeld door Francis (de eigenaar van de milkbar) of we om twee uur even langs konden komen om mij een rondleiding te geven en te overleggen over mijn rooster. Dus om twee uur werd ik rondgeleid bij de milkbar en werd er nog wat uitgelegd over wat ik allemaal ga doen en hier werd gevraagd of ik niet dinsdag, woensdag en donderdag van half zes tot half negen kon komen werken. Dit was geen probleem, Annie was nog vrij en ik had dus ook vrij en ik had eigenlijk wel zin om hier te werken.
Dinsdag was het dan zover, na een rustig dagje mocht ik om half zes beginnen met werken bij de milkbar. Het was echt leuk om te doen, ik mocht voornamelijk pizza's maken en laat dat nou iets zijn wat ik thuis ook graag doe. Na wat pizza's,milkshakes en schoonmaken zaten de drie uurtjes er al weer op en kon ik naar huis waar Annie heel lief wat eten voor mij in de koelkast gezet wat ik dus alleen nog maar even hoefde op te warmen, dus na een lekkere douche kon ik meteen eten.
Woensdag was het wel weer een wat drukkere dag. Mikayla kreeg een certificaat omdat ze deze week zo haar best had gedaan op school. Hier gebuurd het heel vaak dat kinderen certificaten krijgen, deze morgen op school duurde dan ook best lang. Verschillende kinderen kregen nog een medaille voor de sportprestaties van de sportscarnaval anderhalve week geleden, er werden certificaten uitgerijkt voor kinderen die deze week goed hun best hadden gedaan, of heel sociaal zijn en klasgenoten altijd helpen. Nadat dit na een uur/ anderhalf uur was afgelopen zijn Annie en ik naar Tom Price gegaan, het was weer tijd voor de grote boodschappen. Dus samen hebben we even gezellig in Tom Price boodschappen gedaan en lekker wat winkeltjes bekeken en zijn daarna weer naar huis gegaan. 's Avonds was het dan weer tijd voor mij om te werken. Het leuke was, toen ik thuis kwam lagen de twee meisjes natuurlijk net in bed, maar ze riepen eerst mij, ze wilde eerst nog een knuffel.
Donderdag was dan alweer mijn laatste dag vrij en mijn laatste dag deze week werken bij de milkbar. Het was een heel rustig dagje en ook 's avonds op het werk was het erg rustig, dus ik kon helpen met alle bestellingen, ik word er steeds een beetje beter in.
Vrijdag mocht ik dan weer mooi werken voor Annie. Het was ook meteen een heel lange. Vrijdag is altijd een drukke dag met het dansen van de meisjes. Eerst kwam na schooltijd een klasgenootje van Mikayla spelen tot kwart voor vier, daarna moest ik Mikayla namelijk naar dansles brengen. Toen had ik een half uur om met Caitlin te lezen en om Mikayla weer op te halen. Daarna kwam Annie thuis, ze mocht eerder weg omdat ze om zes uur een feestje had voor haar collega die 20 jaar in de mijn werkte (er mogen ook maar een paar collega's komen). Toen moest Caitlin al weer naar dansen en daarna was Annie klaar met douchen dus moest ik zorgen dat Mikayla ook snel ging douchen, zodat ze nog wat huiswerk kon maken voor ik Caitlin op moest halen. Maar omdat Annie de auto mee moest naar het feestje zou ik Caitlin lopend op moeten halen, maar Annie wilde Caitlin nog wel even ophalen. Die tijd kon ik mooi gebruiken om de frituurpan aan te zetten, want het was weer film avond. Caitlin ging meteen douchen zodra ze thuis was en daarna zette zij de film aan en had ik de patat en snacks klaar. Samen hebben we toen lekker een film gekeken en nadat ik had afgewassen moesten de meisjes al weer naar bed, zodat ik het rijk weer voor mij alleen had. Soort van dan, Mikayla kwam nog een paar keer uit bed, maar al snel lagen ze daarna te slapen. Rond elf uur kwam Annie thuis en hebben we nog wat gekletst. Annie hoefde gelukkig de volgende dag niet om vier uur op te staan. Omdat ze een feestje had mocht ze later op haar werk komen, gelukkig.
Zaterdag was ik als eerste op, zelfs de meisjes sliepen wat langer uit. Daarna mochten zij even lekker tv kijken en is Annie naar het werk gegaan. Eerst hebben we samen lekker geknutseld, de meisjes hebben allemaal schilderijen gemaakt en Mikayla ook met wol nog een wolkencupcake. De meisjes hebben daarna wat gespeeld tot we gingen lunchen en Caitlin naar de bijles moest en ik met Mikayla wat gelezen heb. Zodra ik Cailtin op had gehaald zijn ze weer naar de vriendinnetjes gegaan om lekker te zwemmen, de vader van de vriendinnetjes had een soort opblaas glijbaan met water. 's Avonds heb ik gezellig met mijn familie geskypt en de meisjes wilde ze heel graag ontmoeten, dus die hebben gezellig mee gekletst. Ze hadden de avond van hun leven, ze vonden het echt super leuk.
Vanmorgen was Caitlin al vroeg wakker, maar Mikayla heeft nog lang geslapen. Dus ik heb gezellig met Cailtin ontbeten terwijl Mikayla nog heerlijk lag te slapen. Daarna hebben samen sudoku's gemaakt. Mikayla had haar eigen boek, maar Cailtin wist niet hoe het moest, dus heb ik het haar maar even geleerd. Daarna hebben ze samen met wat vriendinnetjes hier in het zwembad gespeeld, tot we gingen eten. Daarna moesten we nog snel even naar het tankstation om wat melk te kopen, want deze was bijna op. Nu zijn de meisjes weer lekker aan het spelen en kon ik mijn blog eindelijk online zetten, zodat jullie niet helemaal het idee krijgen dat ik de blog al ben vergeten.
X'jes Mandy
Het Australische leven als beginnend Au Pair
Hallo allemaal,
Het is alweer een week geleden dat ik iets van mij heb laten horen, maar ik ben nog steeds in Australië, geen zorgen. Ik heb het allleen een beetje druk gehad met mijn eerste werkdagen. Na mijn laatste bericht vorige week maandag heb ik dinsdag niet veel bijzonders gedaan. Daarentegen begon woensdag dan mijn echte Australische leven. Dit was de laatste dag voor mijn host mama weer aan het werk moest en ik moest nog een Australisch bankaccount en een WWCC pas (een pas om met kinderen te mogen werken in noord Australië). Het aanvragen van het pasje was geen probleem, de formulieren kon ik gewoon bij het postkantoor hier in Paraburdoo halen. Voor het bankaccount moest ik wat verder, naar Tom Price om precies te zijn. Tom Price is de stad naast Paraburdoo, maar het is alleen wel 80 kilometer verder op (voor hier is dat maar een klein eindje). Het opvallende is dat het hier als een grote stad wordt gezien tegenover Paraburdoo, maar het heeft maar 5000 inwoners. Mijn host mama gaat hier ook altijd heen voor de grote boodschappen, dus behalve naar de bank zijn we ook naar de supermarkt geweest en naar een toeristen informatiepunt. Het was een leuk dorpje, maar we zijn al snel terug gegaan om optijd terug te zijn als de meisjes vrij zijn van school.
Nadat de meisjes terug kwamen van school en hun huiswerk hadden gedaan hadden we een speciale familie middag en avond, op Caitlins verzoek dinsdagavond. Het was erg leuk, ik kreeg een rondleiding door Paraburdoo. Zo gingen wij naar een grote mijntruck die hier staat. Deze zijn enorm en worden nog steeds gebruikt, maar er staat er een tentoongesteld. Daarna zijn we naar het monument van Paraburdoo geweest, een grote donut met materialen die in de mijn worden gebruikt en ervandaan komen. Verder zijn we nog naar het hondenpark gereden om daar te gaan frisbeeën. Het leuke aan deze ''rondleiding'' was dat ik mocht rijden. Behalve dat ze hier aan de linkerkant van de weg rijden, rijden de meeste mensen ook nog eens in een landrover. Dus ik, in de grote auto aan het rondrijden door Paraburdoo. Ik moet alleen wel melden dat ik 1 keer verkeerd ben gegaan, Mandy de spookrijder. Mijn host mama vondt het zo grappig, ik vond het alleen maar heel erg. Maar geen zorgen hoor alles ging verder goed. 's Avonds hadden we speciaal voor de familie dag een BBQ en een spelletjes avond, dus hebben we een paar potjes uno gespeeld en met z'n allen in de tuin wezen dansen.
Donderdag was het dan zover, mijn eerste werkdag. Het was een kortere dag dan normaal, gezien er eens per maand een leer dag is voor mijn gastmama en zij daarom een kortere dag heeft. Dit hield in dat inplaats van om kwart voor 5 te vertrekken ze een uur later kon vertrekken. Ik kon nog even blijven liggen tot half zeven, snel een douche nemen en dan beginnen met het ontbijt voor de meisjes. Normaal zou het oudste meisjes Caitlin altijd om half zeven wakker worden en tot zeven uur televisie gaan kijken, tot ik klaar was, maar beide meisjes lagen nog heerlijk te slapen toen ik om 7 uur ze wakker kwam maken. Ik heb ontbijt voor ze gemaakt, de luchboxes klaargemaakt en gezorgt dat ze klaar waren om optijd op school te zijn. Normaal gaan de meisjes daarna zelf naar school, maar Caitlin wilde graag dat ik deze keer met hen meeliep naar school, dus dat heb ik dan ook gedaan. daarna had ik tijd voor mijzelf tot half drie wanneer de meisjes vrij waren. En omdat ik een heel lief neefje heb die donderdag jarig was heb ik om half twee gezellig geskypt als verrassing voor zijn verjaardag (nadat ik ook met mama had geskypt). Om half drie kwamen dan de meisjes weer terug van school en heb ik ze een milkshake gemaakt. En nadat ze hun huiswerk hadden gemaakt zijn ze gezellig naar hun vriendinnetjes gegaan aan de overkant van de straat. Omdat het een korte werkdag was kwam mijn host mama om half vijf al terug. Zij is daarna snel gaan douchen en ik ben de meisjes gaan halen om ook hen te halen, want om vijf uur hadden we weer een BBQ met de collega's van mijn host mama. Het was erg leuk om weer nieuwe mensen te leren kennen.
Vrijdag was de eerste lange werkdag, maar meteen ook een hele speciale. Op de school van de meisjes hadden ze een Sports Carnaval, een soort sportdag. Dus nadat de meisjes allebei klaar waren en naar school waren, ben ik ook om negen uur naar school gegaan om de meisjes aan te moedigen. Ik heb het daar heel gezellig gehad, ik ontmoete weer nieuwe mensen, allemaal moeders waarmee ik gezellig de hele morgen heb gekletst. En omdat het deze speciale dag was mocht ik hen om half een toen het afgelopen was al meenemen naar huis, waarna ze gezellig met de vriendinnetjes hebben kunnen spelen. Maar ze konden niet de hele dag blijven spelen, op vrijdag hebben de meisjes namelijk dansles. Eerst Mikayla om vier uur en daarna Caitlin om kwart over vijf. Ik had van huis het spel skipbo mee gekregen en ik heb ze dit om de buurt geleerd, terwijl de ander naar dansles was. Beide vonden ze het spel geweldig. Toen Caitlin om kwart over zes thuis kwam melde ze dat er een drive in film was die avond. Dus zij snel onder de douche, Annie (host mama) kwam thuis en ging ook douchen en onze chips, nuggets en movie night veranderde in een drive in film avond met patat en allerlei snackes.
Zaterdag was dan een dag waarop de meisjes een hele dag thuis waren. Uitslapen hoort er alleen niet bij in het weekend, Caitlin wordt nog steeds elke dag om half zeven wakker. Maar we hebben gezellig samen ontbeten en zijn naar het park gegaan en hebben pluto (de hond) meegenomen. Ook een vriendinnetje van de meisje ging mee en samen hebben we ons daar de hele morgen vermaakt. Tot we terug kwamen om te gaan lunchen, want Caitlin moest naar bijles. En waarbij ik donderdag nog de leukste nanny tot nu toe werd genoemd, werd ik nu de verschrikkelijkste nanny van de wereld, Caitlin mocht geen pizza van haar brood maken, omdat we 's avonds al pizza gingen eten. Maar na een kwartier was het duidelijk, geen pizza en was alles weer goed en ik kreeg zelfs weer een knuffel. Daarna heb ik Caitlin naar bijles gebracht en Mikayla aan haar huiswerk gezet. Daarna hebben de meisjes nog gezellig gespeeld tot vijf uur en het douchen weer moest geburen. Zodra Annie thuis was hebben we gezellig met z'n allen pizza gemaakt en was ook deze dag al weer over.
Zondagmorgen mocht ik dan eindelijk mijn bakkunsten laten zien door pannekoeken voor ontbijt te maken en omdat beide meisjes andere pannenkoeken wilden moest ik twee soorten maken, maar ze vonden het gelukkig heerlijk. Daarna werd er weer lekker gespeeld, hier en bij vriendinnetjes tot lunch, waarbij we nog wat pizza's hebben kunnen maken van de restjes van de avond ervoor, waarbij de rest van de zondag rustig verliep en er niets bijzonders gebeurde.
Gisteren ging het weer precies als donderdag en vrijdag. Eerst het ochtend ritueel, dan de meisjes naar school waarna ik tijd voor mezelf heb tot half drie, wanneer de meisjes terug komen en ze graag een milkshake willen, met twee koekjes. Waarna het weer huiswerk en speel tijd is tot vijf uur. Het enigste opvallende was, was dat ik voor het eerst zelf terwijl de meisjes naar school waren ik naar de winkel ben gegaan om melk en appels te halen. 's Avonds hebben we na het eten heel gezellig een potje mens erger je niet gedaan (dit heeft de vorige au pair meegenomen, zij was Duits en het spel heet hier dan dus ook het duitse spel). Dit liep wat uit waardoor ik mijn blog nog niet helemaal af heb kunnen maken en daarom vandaag verder ben gegaan.
Vanmorgen moest ik wat eerder op staan om Caitlin om kwart over zes wakker te maken, omdat zij om kwart over zeven op school moest zijn voor cross country, sport voor school begint. Maar dit zorgde wel voor een rustigere morgen door eerst Caitlin naar school te krijgen, waarna ik Mikayla pas hoefde wakker te maken nadat Caitlin al naar school ging en alles ging dus wat rustiger. Waarna ik een hele morgen heb om mijn blog af te maken en jullie weer een beetje op de hoogte te brengen.
Dus bij deze houd ik jullie weer een beetje op de hoogte van mijn Australische leven, ik hoop dat jullie het nog steeds leuk vinden om te lezen.
Liefs Mandy
PS: Heel erg bedankt voor alle lieve reacties, ze zijn super leuk om te lezen allemaal.
De reis is begonnen
Hallo allemaal,
Eindelijk is hier dan mijn eerste reisblog, het heeft even geduurd maar hier is het dan toch:
Donderdag (27 augustus) is het dan allemaal echt begonnen, mijn reis naar Australië. Maar voor dat ik kon gaan was er zondag (23 augustus) nog een afscheidsfeestje voor mij georganiseerd waarbij bijna idereen kwam. Iedereen had een leuk kaart of cadeautje (deze staan nu allemaal in mijn kamer).
Het vervelendse afscheid was pas op schiphol. Opa had een busje gehuurd waar we met 9 personen in konden en m'n oom en tante kwamen wat later. Eerst natuurlijk even inchecken, maar daarna konden we nog rustig even vliegtuigen kijken en wat foto's maken. Maar om 8 uur was het dan toch echt zo ver, op daar de gate. Iedereen dag zeggen en daar ging ik dan, op naar de andere kant van de wereld!
Op schiphol op zoek naar je gate is gelukkig niet zo moeilijk. De douane door en gewoon de bordjes volgen en dan wachten tot je eindelijk aan boord mag. Mijn eerste vlucht was van Amsterdam naar Dubai. Aan boord werd ik eerst ontvangen door stewardessen met een hoedje met een sjaal eraan, daarna ben ik lekker gaan zitten en heb ik een film kunnen kijken, tot ze langs kwamen met eten (een heel diner om half twaalf 's nachts). De rest van de vlucht heb ik geslapen.
Aangekomen in Dubai moest ik eerst op zoek naar de juiste gate, deze was in Amsterdam namelijk nog niet bekend. Het vliegveld was wel 10 keer zo groot als Schiphol bijna dus zodra je een bord ziet met vluchtinformatie ga je kijken en ben je blij dat je het eindelijk hebt gevonden. Jammer dan, hier stonden alleen de vluchten op die vertrokken van de gate C (1 t/m zoveel) na een hoop gepuzzel kwamen al mijn reisgenoten en ik erachter dat een aantal van ons eerst verder moesten lopen. Dus 10 minuten lang lopen en daar was dan eindelijk een bord met alle vluchten. Iedereen op zou naar zijn eigen vlucht en laat de vlucht naar Perth vertrekken van gate A. dus opnieuw een eindlopen naar de douane (deze ging nog sneller dan in Amsterdam) en dan opzoek naar de trein die je een stukje kan helpen sneller te gaan maar als je de trein uit bent moet je nog steeds tien minuten lopen helaas. Maar dan eindelijk ben je daar wel. Omdat ik Dubai in totaal 4 uur moest wachten was er nog genoeg tijd over om daar te zitten. Gelukkig kwamen hier elke keer mensen naar toe voor andere gates wat me wakker hield net als de mensen die met mij wilde appen.
Om 10.10 was het dan zover: de vlucht naar Perth: 10.35 uur in een vliegtuig! Al snel bleek dat het vliegtuig lang niet vol was, dus dat ik twee stoelen had om wat lekkerder te kunnen liggen. Dat is dan ook wat ik vooral heb gedaan, geslapen , een film gekeken en wat getekend(het cadeautje van mama) en niet te vergeten dat ik papieren moest invullen wat ik kwam doen, wat ik meehad en of ik speciale dingen had gedaan vlak voor ik hier kwam. En dan midden in de nacht was ik daar: Australië.
Eerst krijg je een paspoort/ visum controle en omdat ik niet zeker was of ik alles goed had aangegeven heb ik hulp gevraagd aan de man die de controle deed en hij heeft me heel lief geholpen. Dan ga je opzoek naar je koffer en dan komt het spannendste stuk: de douane. Een lange rij mensen waarbij de helft zo mag door lopen en de andere helf een kofferscan krijgt, natuurlijk was ik de gelukkige, maar alles was goed en mocht daarna gewoon door zonder de koffer te openen.
Voor mijn laatste vlucht moest ik met de bus naar een ander vliegveld, maar ik moest eerst navragen hoe ik daar kwam. Maar er werd mij verteld dat deze nog dicht was en ik moest wachten tot 4 uur. Dit was het vervelendste stuk midden in de nacht wakker blijvenen moeten wachten, zonder iets te kunnen doen. Gelukkig was het in Nederland nog dag en had mijn familie genoeg vragen om mij wakker te kunnen houden. Om vier uur kon ik dan met de bus naar het andere vliegtuig, mezelf inchecken, de koffer in het goede vliegtuig stoppen (Let op: hier zijn er alleen computers die je hier mee helpen en wat mensen die rondlopen om hopeloze mensen als mij te helpen). Opnieuw door de douane (hier had ik een extra drugs test, het moest mijn geluksdag zijn geweest) en wachten. En om 7.30 kon ik eindelijk naar Paraburdoo. 1,5 uur slaap na een nacht wakker te zijn gebleven, het kon niet beter.
Zodra ik het vliegtuig uit kwam waren daar Caitlin en Mikayla naar mij aan het zwaaien en Annie (de moeder) kwam er vrij snel achteraan. Dus uit het vliegtuig, de trap af, lopen door een hek en het eerste wat je krijgt is een grote knuffel van twee meisjes die je nog nauwelijks kent (iets beters kun je niet wensen na zo'n lange vlucht). We hebben op het vliegveld nog even wat gedronken en leerde meteen wat nieuwe mensen kennen. Mijn koffer lag gewoon ergens op een karretje, waar ik het eraf kon halen en toen konden we gaan.
Het was nog geen 10 minuten rijden en we waren er al en ik had meteen een rondleiding gehad. Eerst kreeg ik natuurlijk een rondleiding door het huis en was er genoeg om mij te vertellen. Ik ontmoette meteen een vriendinnetje van de meisjes dat langs kwam: Caitlin (op haar ga ik misschien ook passen). En na een klein beetje te hebben gegeten heb ik eerst even mogen slapen. Ik was daarna bezig mijn koffer uit te pakken toen Caitlin en Mikayla langs kwamen om mij een cadeautje te geven. We hebben nog even gespeeld en daarna werd Caitlin helaas ziek en zijn wij vroeg gaan eten. De vorige nanny kwam nog even langs en daarna ben ik met Mikayla mee gegaan, zodat ze kon skeeleren. En die nacht heb ik heerlijk geslapen.
Op zondag konden we niet zoveel doen, Caitlin was namelijk nog steeds ziek, maar de ''oude'' nanny kwam 's middags weer even langs en nodigde ons uit voor een ander afscheidsbarbecue waar ik en Mikayla mee naartoe zijn gegaan. Er wonen hier echt super lieve mensen bleek al heel snel. Weer thuis gingen we dan avondeten (geen grap) en gingen de meisjes naar bed en hebben Annie en ik heel gezellig de hele avond tv gekeken en gekletst.
Vandaag was dan de eerste dag dat de meisjes naar school gingen, dus vroeg opstaan en daarna snel naar het vliegtuig om de andere nanny uit te zwaaien en ''uncle Berry'' die na zijn nachtdienst even een weekje naar Bali ging. We hebben een nieuw telefoon kaartje voor mij gekocht dus wil je me niet whatssappen, maar een gewoon berichtje sturen moet je even naar mijn nummer vragen.
Na zo'n vijf dagen is er dan eindelijk hier iets van mij te lezen, misschien iets te lang maar ik hoop dat het toch leuk genoeg is om te lezen.
Groetjes Mandy
PS: foto's volgen
